Postalamak: Koleksiyondaki Siyah Şiir, Panmela Castro ve Kika Carvalho'nun çalışmalarına dayanmaktadır.

Pinacoteca, Mart ve Kasım 2025 tarihleri ​​arasında, araştırmacılara, sanatçılara ve kurumun tarihine ilgi duyanlara yönelik 120. Yıldönümü Çalışma Grubu toplantıları düzenledi. Bu yazı, ortaya çıkan makalelerden birinin uyarlamasıdır. Okumaya gelin!

-

Pinacoteca'nın 120. yıldönümü bağlamında, kurumun koleksiyonunda Siyah sanatçıların varlığı, "120 Yılın Işığında" adlı çalışma grubunda incelenen temalardan biriydi.

İşletim sistemleri Djamila Ribeiro, diziden Nöbetler (2021), itibaren Panmela Castro e Sem Titulo (2023) arasında Kika Carvalho Bunlar, müze koleksiyonlarında her zaman rastlanmayan şiirsel örneklerdir. Bu eserler sırasıyla entelektüel Djamila Ribeiro'yu ve sanatçıyı temsil etmektedir. Luana VitraBunlar, hem siyah kadınların bedensel emek, ev işleri veya siyah bedenin nesneleştirilmesi dışındaki rollerde yer almalarını ifade eder.

Panmela Castro, Djamila Ribeiro, “Nöbetler” serisinden, 2021. Fotoğraf: Isabella Matheus.

Panmela Castro'nun resminde, entelektüel ve yazarın dik duruşu, bir koltukta oturması ve genellikle "resmi" kıyafetlerle ilişkilendirilen giysiler giymesi (çizgili pantolon ve ceketten oluşan bir takım elbise giymiş olması), ciddiyet ve tatmin duygusunu göstererek, arzu edilen ve zaten elde edilmiş bir sosyal konumu ima etmektedir. Gözlük, ruj ve oje kullanımı, kadın bedenlerinin ev ortamlarında veya tarlalarda, genellikle Siyah kadınlar için doğal kabul edilen iş yerlerinde tasvir edilmesiyle tezat oluşturmaktadır.

Kika Carvalho'nun eserinde, sanatçının giysilerinin açık tonları, açık renkli kanepe ve halıyla etkileşime girerek koyu teniyle tezat oluşturuyor. Figür bacak bacak üstüne atmış, bir bileği hafifçe uyluğunun üzerinde dururken, diğer kolu kanepenin üzerinde, elini başına götürüyor.

Kika Carvalho, İsimsiz, 2023. Fotoğraf: Isabella Matheus.

Tarafsız ifadelerle birlikte, oluşturulan görüntü bir tür dinlenme anını andırıyor. Burada çıplak ayaklar çalışmayla eş anlamlı değil ve bluzun altına takılan kolye, Afro-Brezilya dinlerinde kullanılan bir süsleme olan rehbere benziyor ve bu nedenle maneviyat, yakınlık ve sanatçının inançlarının yönlerine gönderme yapıyor. Başka bir deyişle, resmedilen kadın varoluşunun tamamını yaşıyor.

Her iki portrede de siyah kadınlar tasvir ediliyor; boyun eğen bir konumda olmayan, zekâ ve yaratıcı bilgiye dayalı işler yapan kadınlar. Siyah kadınlar, başkalarına bakarken aynı zamanda kendilerine de bakma, kendilerinden ve başkalarından doğan hayata bakma egzersizinde siyah kadınlar tarafından temsil ediliyor.

São Paulo Pinacoteca'nın 120. yıldönümünü, bu sanatçıların koleksiyonundaki eserleri ve bu metinde yer alanlar gibi çalışmalar aracılığıyla yeniden ele almak, kurumun tarihinde, koleksiyonunun tasarlanma ve binlerce ziyaretçiye sunulma biçiminde önemli bir değişimi kabul etmek anlamına gelir.

Daha önce marjinalleştirilmiş şiirsel yaklaşımları dahil etme isteği, kurumun pekiştirilmesine yardımcı olduğu kanonun eleştirel bir şekilde yeniden gözden geçirilmesini sağlıyor. Bunlar, yeni edinimlerden ve dünyanın, Brezilya'nın ve çağdaş Brezilya sanatının yeni yorumlarından sadece iki örnek. Ancak bu set bir bitiş çizgisi değil ve koleksiyona eleştirel bir bakış, devam eden bir kurumsal süreç olmalıdır.

Pina'nın küratörü Yuri Quevedo'nun Djamila Ribeiro portresinin kısa bir analizi:

____

Konuk yazar hakkında: 

Bruna Melo Santos Ulusal Tarih ve Sanat Mirası Enstitüsü'nden (Iphan) Kültürel Miras Koruma alanında yüksek lisans ve Campinas Devlet Üniversitesi'nden (Unicamp) Tarih alanında lisans derecesine sahiptir. Afrika kökenli kültürel mirasın, kimliğin ve hafızanın korunması üzerine araştırmalar yaparak tarih ve disiplinlerarası alanda deneyim kazanmıştır. Şu anda Campinas'taki Maurício Nogueira Lima Enstitüsü'nde arşiv düzenleme asistanı olarak çalışmakta ve belgesel mirasın ve sanatçıların kişisel koleksiyonlarının korunması alanında deneyim kazanmaktadır. E-posta: bruna.94ms@gmail.com.