Ressam, çizer, mimar, dekoratör, sahne tasarımcısı ve şair Ismael Nery'nin (1900–1934) çalışmalarına adanmış olan "Ismael Nery: Modern Tuzak" sergisi, Brezilya modernizminin en rahatsız edici sanatçılarından birinin kariyer yolculuğunu inceliyor.
Nery, illüstrasyon, kübizm ve sürrealizm gibi dilleri benimseyerek, kendi kaygılarına göre değiştirdi. Resimlerinde, çizimlerinde ve şiirlerinde, beden, kimliğin istikrarsızlığını, cinsiyetler arasındaki kaynaşmayı, maddenin bozulmasını ve mekan ve zamanın sınırlarını aşma yönündeki dinsel arzuyu araştırdığı yer haline geldi.
Sergi, çizimler, resimler, portreler, otoportreler ve genellikle androjen, bazen de tehditkar insan figürlerini içeren kompozisyonlar da dahil olmak üzere yaklaşık 230 eseri bir araya getiriyor; bu eserler sevgi ve şiddet, tensel arzu ve sonluluğun travması arasındaki sınırda faaliyet gösteriyor.
Brezilya sanatının en özgün seslerinden biri olarak her zaman tanınan Nery'nin kariyer yolculuğu, Pinacoteca tarafından bu panoramik sergide yeniden ele alınıyor; sergi, sanatçının çelişkilerini, teorik derinliğini ve icatlarının radikal doğasını ortaya koyuyor.
ismail nery (Belém, PA, 1900 – Rio de Janeiro, RJ, 1934) ressam, çizer, mimar, sahne tasarımcısı, illüstratör ve şairdi. 1917'de Ulusal Güzel Sanatlar Okulu'na girdi ve 1920'de Paris'teki Académie Julian'da eğitimini tamamladı. Avrupa seyahatleri sırasında André Breton, Marcel Noll ve Marc Chagall gibi Sürrealizm ve Kübizm temsilcileriyle temas kurdu, ancak özcülüğe dayalı kendi şiir anlayışını geliştirdi. İnsan figürü, anatomi, androjeni ve portre üzerine odaklanan geniş bir grafik ve resimsel üretimin yazarı olan sanatçı, tüberküloz komplikasyonları nedeniyle 33 yaşında erken yaşta vefat etti. Eserleri, Brezilya'daki önemli kamu koleksiyonlarında ve São Paulo Pinacoteca'sı gibi ulusal öneme sahip özel koleksiyonlarda yer almaktadır.
Felsefesi, zaman ve mekan kavramlarından kopmaya, yaratımda "benliğin" açığa çıkmasını ve maddenin geçici biçimlerinin ardında yer alan değişmez bir gerçeğin ortaya çıkmasını aramaya dayanıyordu. Bu arayış, androjenlik ve ikilik temasının tekrar tekrar karşımıza çıkmasına neden oldu. Resimlerinde, tanımlanmış cinsiyetten yoksun bedenler, kel figürler ve aynalı ikizler, duyusal veya melankolik bir kucaklaşmada birleşiyor.
Bu yöntemin en güzel örneklerinden biri de şu çalışmadır. Adalgisa ile Otoportre (Tarih belirtilmemiş), sanatçının ve yazar ve şair olan eşinin yüzlerinin gösterildiği bir eser. Adalgisa Nery (1905–1980) yılları arasında görülen bu figürler, üst üste binmiş ve aynı anatomik özelliklere sahip olarak, tek bir ruhsal organizmanın tamamlayıcı tezahürleri gibi görünmektedir.
Diğer çalışmalarında Nery, insan figürlerinin anatomisini parçalara ayırır; iç organlarını ortaya çıkardıktan sonra onları bir bütün olarak yeniden birleştirir. Örneğin, İçsel Görüş – Acı (1931) ve Eternidade (1931), beden açık, içgüdüsel ve parçalanmış bir şekilde ortaya çıkar: insan bağırsakları manzara ve toprakla eklemlenir, acıyı ölümlülük ve sonsuzluk üzerine bir meditasyona dönüştürür.
Öz değerlendirme puanı: 12 yaş
Yer: Pina Luz binası (1. kat)
Veri: 5 Eylül 2026'dan 31 Ocak 2027'ye kadar
Adres: Praça da Luz, 2, Bom Retiro, São Paulo — SP.
Açılış saatleri: Çarşamba-Pazartesi günleri, saat 10:00-18:00 arası (giriş 17:00'ye kadar). Cumartesi günleri ve ayın ikinci Pazar günü ücretsizdir.
Fotoğraf
Görüntüler: Beto Assem, Isabella Matheus
