Pinacoteca do Estado de São Paulo, 150 ile 1913 yılları arasında yapılmış 1943 çizim, 57 resim, 44 suluboya, altı kolaj, üç fresk, üç ahşap, nesne dahil olmak üzere yaklaşık 20 eserle Joaquín Torres García: Geometri, Yaratılış, Oran sergisini sunuyor. , kitap, el yazması ve fotoğraf koleksiyonu. Montevideo'da doğan Torres García (1874-1949), çocukken Barselona'ya taşındı, New York, Paris ve Madrid'de de yaşadı ve XNUMX. yüzyılın başından itibaren yapıcı sanatın farklı yönlerini deneyimledi. Bu bağlamda sanatçı, doğa ilham kaynağı olarak kalsa da gerçeği taklit etmeyen bir sanatı savunmuştur. Ona göre sanat, aşkın bir düzeye ulaşmakla kalmayıp, ulaşmalıdır da: "Gerçeğin görünümünün arkasında, gerçek olan ve bizim ruh dediğimiz şeyden başka bir şey olmayan başka bir gerçekliğin olduğu yadsınamaz bir gerçektir." .
Torres García'nın torunları Jimena Perera ve Alejandro Diaz'ın küratörlüğünü yaptığı gösteri
Kendi adını taşıyan müzenin yöneticileri, sanatçının üretimlerine geniş bir yelpaze sunuyor. Akdeniz Sanatından Konstrüktif Sanata Torres García'nın izlediği yollar, modern sanatın gündeme getirdiği sorulardan özgün bir çıkış yolu arayışında izleniyor. Bu arayış sadece resimlerinde değil, duvar resimlerinde, suluboyalarında, çizimlerinde, el yazmalarında ve sanat yolculuğunda ürettiği oyuncaklarda da hissedilir. Sergide bu farklı diller, dünyanın dört bir yanındaki farklı koleksiyonlardan alınan eserlerle temsil ediliyor.
Sergilenen eserler arasında Torres García'nın Barselona'daki Meclis Sarayı'nda yarattığı dört duvar resminden biri olan La Edad de Oro de la Humanidad, 1913-1917 yer alıyor. Geometri, Yaratılış, Oran, New York, 1920, sanatçının gökdelenler, yükseltilmiş trenler ve reklam afişleri ile sokak sahnelerini sentezlediği yer. Renk ve çizginin sadeleştirilmesinin, 1928'dan itibaren kendini tamamen adadığı yapıcı sanata süreklilik kazandırdığı 1930'den Sin Título.
Kendi kimliği ile miras
Joaquín Torres García, Amerika Birleşik Devletleri'nde kısa bir süre kalarak eğitimini ve üretiminin büyük bir bölümünü Avrupa'da geliştirdi. İspanya'da Akdeniz sanatı, Katalan kimliğini ve özerkliğini desteklemek için yaratılan siyasi ve kültürel bir hareket olan Noucentisme tarafından estetik bir model olarak alındı. New York'ta (1920-22), ailenin desteğini garanti altına almanın bir yolu olarak endüstriyel ölçek arayışına girdi.
çocuğun istediği gibi parçalarına ayırmasına ve tekrar bir araya getirmesine olanak tanıyan, değiştirilebilir parçalardan oluşan dönüştürülebilir oyuncakları için.
Torres García, kuzey İtalya ve güney Fransa'da yaşadıktan sonra 1926'nın ortalarında eşi ve dört çocuğuyla birlikte Paris'e yerleşti. İşte o zaman, yapıcı bir eğilime sahip 80'den fazla sanatçıyı bir araya getiren ve aynı isimle bir dergi çıkaran Cercle et Carré grubunu yarattı. Mondrian, Picasso, Van Doesburg, Vantongerloo, Miró, Barradas ve daha pek çok sanatçıyla birlikte Paris, Barselona ve Amsterdam'da çok sayıda karma ve kişisel sergiler düzenliyor. Bir sonraki durak, Arte Constructiva'yı yazdığı Madrid'di (1932-33).
Nisan 1934'te, 60 yaşında ve 40 yıllık yokluğun ardından, Torres García, köklü bir evrensel geleneğe dayanan ve aynı zamanda kendi sanatının ifadesi olacak önemli bir yapıcı sanat hareketi kurmak amacıyla Montevideo'ya döndü. Sadece Uruguay için değil, tüm Amerika için. Yapıcı Sanat Derneği'ni kurar ve Cercle et Carré dergisini Círculo y Cuadrado olarak adlandırarak yayınlamaya devam eder. Pek çok karma sergi düzenler ve 1936 Salon des Surindépendants'a mükemmel eleştirilerle katılır. Hombres Héroes y Monstruos serisini çiziyor ve sanat ve estetik üzerine 500'den fazla ders veriyor. 1942'de sanatçı, AAC'yi, ustanın fikirlerini hararetle benimseyen gençlerin oluşturduğu bir kolektif üretim alanı olan Ateliê Torres García'ya dönüştürdü. Sanatçı 8 Ağustos 1949'da 75 yaşında öldü ve arkasında XNUMX. yüzyılın en tutarlı sanatsal hareketlerinden biri olmaya devam eden kendi kimliğine sahip bir Amerikan resim okulu - La Escuela Del Sur - bıraktı.