Devlet Kültür Sekreterliği'nin bir kurumu olan São Paulo Eyaleti Pinacoteca, yaklaşık 1928 resimle (renkli ve BW) Yollar ve Sevgiler – Fotoğraflar, 2011/80 – Rubens Fernandes Junior Koleksiyonu sergisini sunuyor. Alman Lorca, Gaspar Gaparian, José Oiticica Filho, José Medeiros, Jean Manzon, Nair Benedicto, Stefania Brill, Hildegard Rosenthal, Mario Cravo Neto, Fernando Lemos, Elza Lima, Bob Wolfenson, Cristiano Mascaro, Cássio Vasconcelos gibi önemli fotoğrafçılar tarafından yapılmış, Boris Kossoy'un da aralarında bulunduğu sergi, São Paulo'da çalışan ilk fotoğrafçılardan biri olan Michelle Rizzo tarafından yapılan Mário de Andrade'nin 1928 tarihli bir portresini çıkış noktası olarak alıyor. Bu görüntüden, São Paulo şehrinin sahneleri, günlük yaşam ve Geraldo de Barros, Pierre Verger, Thomas Farkas ve diğerleri gibi sanatçı ve şahsiyetlerin bir dizi portreleri sunulmaktadır.
Aşağıda, serginin küratörü Diógenes Moura'nın yazdığı bir metin yer almaktadır:
Sergi bize, kendisini en az son otuz yıldır fotoğrafik süreçleri incelemeye ve anlamaya adamış bir koleksiyoncu olan Rubens Fernandes Junior'ın bakış açısını sunuyor. Bu sürekli toplama ve araştırma eyleminin peşinden giden bu gidişat, Rubens Fernandes Junior'ı özellikle Brezilya'da olmak üzere görüntüyle ilgili sorunlar için bir referans karaktere dönüştürüyor. Pinacoteca'nın şimdi sunduğu bu set (müzenin ikinci katındaki uzun süreli sergi sırasında görülebilen Fotógrafos Lambe-Lambe no Parque da Luz, 1920/1932 adlı başka bir nota ile) inşa ediliyordu. sanatçı ve araştırmacı arasında kurulan derin ilişkiden, kamusal ve özel alanda bitmeyen arayışlarından yola çıkarak, fotoğrafın sadece bir “arzu nesnesi” olarak değil, her şeyden önce bir “arzu nesnesi” olarak var olduğu bir koleksiyon yaratma niyetiyle. arama, cevaplar ve keşifler arasında sınırlar olmaksızın bir bilginin iletilmesi için başlangıç noktası.
Bu eser ve belge setini bu kadar provokatif yapan da budur. Bu görüntüler ve yazarları arasında, yalnızca özümsenen iş süreçleri ve teknikleri değil, belgesel fotoğrafçılık, foto muhabirliği, yazarlık denemeleri, portreler ve deneylerden geçen bir noktalama hikayesi var. Ayrıca, çeşitli baskı biçimlerini, belirli bir kağıt türünün seçiminin nihai sonucuyla ilgili kaygıyı, ağırlığını, düz veya gözenekli yüzeyin görüntünün doğruluğunda veya gürültüsünde neden olabileceği etkileri gösterirler. yazar sonunda takdir edilmesini istiyor. Yani bir deneyim alışverişimiz var: Bu tarafta olan diğerlerinin, tabiri caizse anlamaya çalışmak için düzeltmek istediğimiz şeyi gören fotoğrafçının bakışını bulan ve koruyan araştırmacının bakışı. zamanın geçişi ve küçük etkileri sırlar, çünkü her fotoğraf temsilinde, belki de sonsuza kadar saklamak isteyeceğimiz bazı hiçliklerin çok özel bir şemasını sunar.
Rubens Fernandes Junior, 1980 yılında - Fábio Magalhães'in yönetimi sırasında - Pinacoteca'daki Fotoğraf Ofisinin oluşturulmasından sorumluydu. Bu deneyim, “sosyal, kültürel ve sanatsal bir tezahür olarak fotoğrafik tartışma için bir alan yaratmak” amacıyla fotoğrafı müzenin programlamasına yaklaştırdı. Bunu takip eden iki yıl içinde Brezilya fotoğrafçılığının anlaşılması için bugünün isimlerinden kesin eserler içeren sergiler düzenlendi. Processos e Afetos – Fotografia, 1928/2011 sergisi, otuz yıl sonra, her şeyden önce araştırmasının yalnızlığında, şehirlerde dolaşırken, evinin önünde yürüyen bir şairin spektrografını müzeye geri getiriyor. kitaplar ve ona ait fotoğraflar, unutmamamız gerekenleri korur ve teşhir eder.