São Paulo Eyaleti Kültür ve Yaratıcı Ekonomi Bakanı'nın müzesi Pinacoteca de São Paulo, 10 Ağustos - 28 Ekim 2019, karma sergi Biz çokuz: kolektivite üzerine deneyler, sanatsal pratiği kolektif bir egzersiz olarak araştıran. Küratörlüğünü Amanda Arantes, Fernanda Pitta ve Jochen Volz'un üstlendiği sergi, 20. yüzyılın ikinci yarısının en önemli ve aktif sanatçılarından Joseph Beuys ve Hélio Oiticica'nın üretimleriyle, doğrudan ya da dolaylı, diyaloglar şeklinde kurgulanmış sanatsal deneyimler sunuyor. Diğer altı ulusal ve uluslararası sanatçı/kolektif katılıyor: Maurício Ianês, Mônica Nador ve Jamac, Coletivo Legítima Defesa, Rirkrit Tiravanija, Tania Bruguera ve Vivian Caccuri.
Joseph Beuys (Krefeld, Almanya, 1921 – Düsseldorf, Almanya, 1986), her türlü insan faaliyetinin kendi çevresini yapılandırabilen ve dönüştürebilen sanatsal bir pratik olarak anlaşılmasını savunduğu sosyal heykel kavramını icat etti. O halde sosyal heykeltıraş, dili, düşünceleri, eylemleri ve nesneleri kullanarak toplumda yeni yapılar yaratan kişidir. Nasıl ki heykeltıraş için taş, tahta ya da kil nasılsa, onun için toplum da eserinin ham maddesidir. Bu temaya inen sergi, araştırmalarını Beuys'un formüle ettiği şekliyle yeni toplumsallık biçimleri ve yaşam biçimlerinin hayal edilmesine olanak sağlayan alanlar yaratmaya yönelik bir grup sanatçıyı eklemliyor.
Serginin ana eksenini oluşturan küratörlük, Beuys'un videolar, çizimler ve kolajlar içeren bir dizi işini enstalasyona vurgu yaparak sunuyor. Honigpumpe am Arbeitsplatz [İşyerinde bal bombası], 1974-1977, Danimarka'daki Louisiana Modern Sanat Müzesi'nden ve 6'de Almanya'nın Kassel kentindeki Documenta 1977'da sunuldu. Bu sergi sırasında sanatçı, merdivenlerin etrafına tüpler yerleştirdi. ve motorlu bir pompa yardımıyla 150 kilo balın aktığı Fridericianum'un (ana etkinlik binası) koridorları. Kolektif çalışmanın ürününün bir sembolü olarak balı ve insan organizması ile toplumun akışına referans olarak dolaşımdaki halini öne çıkaran eser, alternatif bir işbirliği okulu olan Hür Uluslararası Üniversite'nin faaliyetleri için bir buluşma yeri işlevi gördü. 1973 yılında sanatçı tarafından kuruldu Eser, bugün, yaratıcılık, ekonomi ve demokrasi etrafında tartışmalar öngören Alman sanatçının en önde gelenlerinden biri olarak kabul ediliyor.
Bireysel yazarlığı çözen kolektif bir pratik olarak sanat anlayışı da sergide yer alıyor. Belki de Beuys'un en iyi bilinen özdeyişlerinden biri olan 'herkes bir sanatçıdır' özdeyişi, kısıtlayıcı yazarlık kavramına tekabül eden sanat yapıtının biricikliğinden feragat edildiğini açıkça ortaya koyar, ama aynı zamanda kolektivitenin bir araya getirmeye muktedir olduğu anlayışını da iddia eder. ve farklı bireylerin iradesini ve yaratıcı kapasitesini geliştirmek” diye açıklıyor küratör Amanda Arantes. Hélio Oiticica (Rio de Janeiro, 1937-1980), halkı izleyici olmaktan çıkarıp bir katılımcı haline getirerek bu kavramı deneyen başlıca sanatçılardan biriydi.
İş Ödenek (bilardo masası, göre "Van Gogh'un Gece Kafesi"), 1966 tarihli, yazarlığına ait ve ilk kez karma sergide sergilenen görüş 66, MAM-Rio'da, São Paulo'daki sunumundan bu yana on beş yıl sonra şimdi sergileniyor. Sanatçı bunun aracılığıyla sanatın bir oyun olduğu düşüncesini ortaya koyuyor: “Ben dahil herkes oyunu, yani oyunun 'zevk' unsurunu keşfediyor. Bu gerçekten önemlidir: iş bir zevktir ve bu nedenle yalnızca ücretsiz olabilir (istediğiniz zaman oynayabilirsiniz veya oyunun kurallarını biliyorsanız vb.). Katılım, genellikle düşündüğüm gibi "gerçek hayatta" değil, burada bir oyunun, belki de var olan en ilginç ve en klasik ("salon" oyunlarının) önerisiyle gerçekleştirilen zevke ücretsiz katılımdır. diye beyan etti. Söz konusu işle ilgili bir keresinde.
Küratör Jochen Volz'a göre, “Beuys ve Oiticica'nın stratejilerinin potansiyelinin ve çalışmalarının çağdaş sanat mirasının izini sürerek, dillerinin ve eylem alanlarının galeriler ve müzeler gibi geleneksel sanatsal alanların ötesine geçtiğini anlamak mümkün. . , onun özel sanatsal teorileri ve araçları, sonraki nesil sanat profesyonelleri için önemli hale geldi. Bu sergi, kolektivite, sanatsal yaratım ve sanatçının bir değişim ajanı olarak rolüyle bilinçli olarak ilişki kuran ve bunları genişleten sanatçıların birçok olası diziliminden biri olan benzersiz bir kümelenmeyi bir araya getiriyor”.
Bireysel yazarlığın tasfiyesi aynı zamanda Monica Nador (Ribeirão Preto, SP, 1955) 2004 yılından beri reçel – São Paulo'nun güney bölgesinde yaşayanların yardımıyla kültürel sorunlara yaratıcı çözümler geliştirmeye adanmış bir proje olan Jardim Miriam Arte Clube. Sanatçı özellikle sergi için NAE – Núcleo de Ação Educativa da Pinacoteca tarafından geliştirilen Extramuros Eğitim Projesine katıldı ve bu proje sayesinde katılımcılar kendi hikayelerinden yola çıkarak toplu duvar resimleri, pankartlar ve diğerlerine yol açan kompozisyonlar oluşturabildiler. sergiler.
Maurício Ianês (Santos, SP, 1973), performans çalışması bugün Brezilya'da en alakalı olanlardan biri, sunar pazar yeriDiyalog ve yansıma için bir alanın kolektif inşasını öneren. Sanatçı, günlerini sergi alanında ziyaretçileri bir kahve içmek, sohbet etmek, çizim yapmak vb. için ağırlayarak geçiriyor. Kendi bedenini ve bireyselliğini hammadde olarak kullanan Ianês, böylece Beuys'un denklemini tersine çevirir ve halka yeni değişim ve ilişki yapılarını ortaklaşa şekillendirme fırsatı sunar.
Zaten Vivian Caccuri (São Paulo, SP, 1986) tarihi, kültürel ve sosyal nitelikteki algıları ve temaları keşfetmek için sesi bir başlangıç noktası olarak kullanır. Nesneler, enstalasyonlar ve performanslar aracılığıyla çalışmaları, kendi bilişsel yapımız kadar sabit görünen anlamlara, anlatılara ve geleneklere yer açıyor. Sanatçı, bu sergi için müzik aletinden ve üçgen şeklinden yola çıkarak benzeri görülmemiş bir ses enstalasyonu yarattı. üçgene övgüBir tür anıt olarak sunulan, bir kısmı Pinacoteca'ya ait olan, müzik, maneviyat ve her şeyden önce sanatın ritüel ve kolektif yönleriyle bağlantılı unsurlardan oluşan ve sergi boyunca müzik performanslarıyla harekete geçirilecek.
Spiral yapıya dayalı açık bir sahne Raumbühne Mimar ve teorisyen Friedrich Kiesler tarafından tanımlanan bir terim olan [sahne alanı], Taylandlı sanatçının önerdiği şeydir. Rirkrit Tiravanija (Buenos Aires, Arjantin, 1961). Ortak alanlarda sosyal alışveriş durumlarını gerektiren işleriyle tanınan Tiravanija, şimdi de performatif bir tiyatro deneyimi için tasarlanan ve ziyaretçilerin ücretsiz kullanımına açık olan bu temeli sahipleniyor. İster atölye çalışmaları, dans ve tiyatro sunumları, ister şiir resitalleri ve yoga dersleri şeklinde olsun, orada becerilerini, yeteneklerini ve arzularını ortaya koyarak kendilerini ifade edebilirler. Çalışma aynı zamanda grubun sürükleyici performanslarını da alıyor. Toplu Meşru Savunma, Brezilyalı küratör Thiago de Paula ile ortaklaşa gerçekleştirildi.
Beuys, bir zamanlar “en büyük sanat eserinin öğretmenlik olduğunu” belirterek, sanatsal üretimi bir eğitim pratiği olarak da anlamıştı. Küratör Fernanda Pitta, "Sanatçı, tüm öğretim etkinliklerinin doğasında var olan performatif yönü ima etmenin yanı sıra, bu ifadeyle, sosyal alanın genişletilmesini ve zenginleştirilmesini öneren bir aracı olarak sanatçı kavramını vurgulamaktadır", diyor. Mirasının bu pedagojik yönüyle ilgili olarak, Tania bruguera (Havana, Cuba, 1968) sanatın amacını ve sonuçlarını etraflıca araştırır ve kendi terminolojisiyle 'davranış sanatı' veya 'davranış sanatı' ve 'faydalı sanat' olarak adlandırdığı farklı bir uygulama geliştirir.
Bu nedenle, şunları önermektedir: Yararlı Sanat OkuluGösterinin sonuna kadar sergi alanında gerçekleştirilen bir dizi dersten oluşan sergi, bu kavram ve buna bağlı pratiklerin tartışılmasına odaklandı. Sınıflar, sanatçı Fábio Tremonte tarafından koordine edilir ve yerel üniversitelerle ortaklıklara ek olarak sanatçıların, profesörlerin ve uzmanların katılımına sahiptir. Proje, sanatın bakış açılarını değiştirme ve kalkınma ile sosyal, politik ve kültürel değişimi güçlendirme potansiyelini tartışmayı amaçlıyor.
Biz çokuz: kolektivite üzerine deneyler, bu nedenle halka, müzenin fiziksel sınırlarının ötesinde kolektivite üzerine çoklu deneyleri bilmeyi veya yeniden gözden geçirmeyi önerir. Kurumun Pinacoteca Contemporânea'nın yeni binası için genişlemesini hazırladığı yılda, grup gösterisi Pinacoteca'nın kendi yazıtını ve mahallede ve şehirde dönüştürücü bir ajan olarak rolünü düşünme niyetini somutlaştırıyor.
KATALOGO
Biz çokuz: kolektivite üzerine deneyler eserlerin tarihsel ve temsili görsellerinin yer aldığı resimli bir katalog, Pinacoteca genel müdürü ve sergi eş-küratörü Jochen Volz'un yaptığı bir giriş ve küratör Amanda Arantes'in bir metni eşlik ediyor. Aynı zamanda araştırmacılar Fred Coelho ve Marcelo Campos imzalı makaleler, Arnd Wedemeyer'in Documenta 6 münasebetiyle yazdığı metinden alıntılar ve sanatçıların biyografilerini de içeriyor. Ayrıca, katılan sanatçılardan bazılarının imzaladığı metinleri de içeriyor: Hélio Oiticica, Joseph Beuys ve Tania Bruguera, son ikisi ilk kez Portekizce olarak yayınlanıyor. Portekizce ve İngilizce.
KATILAN SANATÇILAR
Hélio Oiticica
Joseph Beuys
Meşru Savunma Kolektifi
Maurício Ianês
Monica Nador ve Jamac
Rirkrit Tiravanija
Tania bruguera
Vivian Caccuri
HİZMETfiyat
Biz çokuz: kolektivite üzerine deneyler
Amanda Arantes, Fernanda Pitta ve Jochen Volz küratörlüğünde
Visitaburadao: 10 Ağustos - 28 Ekim 2019
Çarşambadan Pazartesiye, 10:17 - 30:18 - XNUMX:XNUMX'e kadar konaklama
São Paulo'nun Pinacoteca'sı
Pina Luz Binası – Praça da Luz 2, São Paulo, SP – Pina Luz
Biletler: R$ 10,00 (giriş); R$ 5,00 (kimliği olan öğrenciler için yarı fiyatına)
10 yaş altı ve 60 yaş üstü çocuklar ödemeden muaftır.
Cumartesi günleri girişte Kulak kepçesi herkes için ücretsizdir.